 |
| voorbereidingen van de dag |
Eigenlijk was ik er al
een paar weken klaar voor: de testvlucht met mijn (grotendeels)
eigengebouwde Kitfox PH-FOX. Grotendeels: want ik had haar als
project uit Amerika geïmporteerd, er was al een en ander aan de
vleugels gedaan. Grotendeels ook – want dit soort projecten doe je
nooit allen: zonder alle hulp van techneuten, familie, vrouw kinderen
en vrienden was het niet gelukt – no way.
Maar goed: eigenlijk
was ik dan wel zo ver. De Kitfox was over de weg (don't try this
yourself...Wat een stressbende) van Vliegveld Valkenburg naar Vliegveld Midden-Zeeland
getrailerd, en stond daar nu kant-en-klaar voor haar eerste vlucht.
Er rustte nogal wat
druk op die eerste vlucht, want een TV-ploeg van Nederland Van Boven
(VPRO) wilde opnamen maken voor hun aflevering met als thema Climax,
straks in januari. Maar die luitjes hebben ook gezinnen & een
agenda, dus werd ik dagelijks gebeld of ik al... en of ik niet... Je
kunt je er wat bij voorstellen.
En de eerste
proefvluchtdag ging voorbij omdat de papieren van IL&T nog niet
allemaal compleet waren, de tweede omdat het veld eigenlijk bij nader
inzien niet meer beschikbaar was, en de derde omdat de testpiloot
ziek werd. Dus jah, ik was er al
een paar dagen klaar voor – maar de rest van de wereld nog niet,
blijkbaar.
Op 6 oktober
jongstleden (je weet wel: die herfst waar de dagen soms gewoon nog 20
graden gaven) was het de hele week vervelend weer geweest: wind,
vochtig geen herfst, maar toch. Maar die zondag zou het mooi zijn.
Dus alles opgelijnd: en om 7 uur des ochtends reed ik mijn straat
uit, bepakt met vliegspullen, boterhammen en een boel goeie zin!
Mistbanken waar de
koeien hun hoofd doorstaken. Windstil. Geen enkele andere idioot op
de weg (duh.... zondagochtend 07:00 uur...). In iets meer dan anderhalf uur zat ik
in Arnemuiden.
Ook daar in mijn eentje. Heerlijk.
Maciej (mijn
mede-eigenaar) kwam al rap binnen, en samen hebben we de FOX nog even
afgespoeld: de Valkenburgse hangar had nogal wat vuil opgeleverd. Voor je eerste vlucht moet je er schoongewassen uitzien, meid!
Daar kwam Ted
aangelopen: de Kitfox-piloot die had aangeboden de testvluchten te
doen... Mijn Held!
Niet
over één nacht ijs: neehee. Alle maten van de PH-FOX werden nog
eens zorgvuldig nagemeten met behulp van de havenmeester – die
wilde geen troep op zijn mooie veld.
 |
| Het werkt: Staart los |
 |
| Testpiloot test de zaken uit... |
De
beide maten vonden de maten OK, en na wat kleine aanpassingen (de
propeller wat minder spoed, het hoogteroer goed vastgezet (!)) kon de
eerste vlucht plaatsvinden. Ted speed-taxiede over het gras. Tail-up,
een prachtig gezicht!
Inmiddels
was de TV-ploeg binnengekomen, en die hadden ook wat aandacht nodig,
dus de tweede taxi miste ik even (sorry, Ted). Toen ik weer keek
vloog-ie al een meter boven de grond.
Ik
zal dat gevoel niet vergeten. Het zit in dezelfde hoek als toen ik
met mijn eerstgeborene daags na de bevalling het ziekenhuis uitkwam: Er reed een bus
voorbij. Een bus! De wereld lijkt gewoon door te draaien, en ik
heb... ik ben...
Zo
voelde dat toen ik Ted boven dat gras zag scheuren, en ik vergeet het
nooit weer.
Na
zijn landing maakte hij een vrolijke pirouette met de FOX. Het zag er
erg blij uit.
Dat
bleek het niet te zijn, want hij bleek met zijn maat 48 vast te
zitten achter de FW, en met één voet met behoorlijke snelheid te
remmen... Maar het kwam goed, en toen-ie een kop koffie achter de
Zeeuwse kiezen had, kon ik instijgen voor en lesje overvliegen.
 |
| Ze vliegt!!! WHAAHOOEEEEE!!!! |
Goede
raad was ruim voorradig, en zo racete ik na een aanal T&G's samen met Ted ineens solo,
met hoge snelheid over het gras van EHMZ. Knuppel iets laten komen
en: vliegen!! IK VLOOG!! WHAAAAHOOOOOOOE!! Een vliegtuig bouwen is
super, een vliegtuig vliegen is geweldig, maar een vliegtuig vliegen
dat je zelf hebt gebouwd is onbeschrijfelijk!!
Maargoed: aandacht
erbij! Bochten (ik heb geleerd te vliegen op TMG's: mijn eerste
Kitfox bocht is nagenoeg 60 graden..;-)), stall oefening (viel niet
tegen) en terug naar het veld voor wat T&G's.
 |
| Op grote hoogte - niet alleen geestelijk |
De
landing met 70 inzetten, afvangen, flairen, laten vliegen,
vliegerdervliegerdervlieg: staart down-gear down. Simple as that.
Jah, lezertjes daar vergaten we toch mooi wat, want een Kitfox is een
high-performance kistje, en dat laat zich niet zomaar veronachtzamen
na een prettige vlucht. Dus ze trachtte me als een rodeo-knol af te
schudden en al wat ik deed was over-correctie, waardoor het
natuurlijk niet minder werd...
 |
| 70MPH, vliegerdevliegerdevlieg... |
Toch
kon ik nog voorkomen dat ook ik een pirouette draaide, en zo kon ik
grijnzend op de camera's af rijden.
De
TV ploeg had nog wat kleine shots nodig voor het vervolmaken van hun
item: knopje omzetten – 'nee niet zo, Hans, je vinger aan de
onderkant: dan is het licht beter'. En: 'Kun je even aan deze kant
van de motorkap komen staan, en dan wat sleutelen ofzo'?... Je weet
het – maar het is toch een deceptie te beseffen dat die
TV-programma's zo in elkaar zijn gevlochten... Hoe dan ook: het zijn
mooie beelden.
En
het was een fijne dag. Met lieve mensen, een fijn toestel, nog lang
niet klaar maar in ieder geval meer dan vliegwaardig.
En
een dag die me de rest van mijn leven zal bijblijven.
Niet
half zo gestrest als ik dacht, want: “Plan the Flight, Fly the
Plan” (Chuck Yeager).
 |
| TV-ploeg op de loop.... |
 |
| Iets meer naar rechts, iets minder.. |
Inmiddels zijn er een paar vluchten gemaakt, en kleine technische aanpassingen gedaan. Zo is de propeller iets beter afgesteld, het hoogteroer iets anders ingesteld. Verschillende snelheden zijn uitgetest & her-test, met bijbeorend motormanagement: toerental, oliedruk en -temperatuur, benzineverbruik.
De PH-FOX 'voelt' veilig, en betrouwbaar. Was ik de eerste vluchten nog vooral 'op glij-afstand' van het vliegveldje, de eerstkomende vlucht zal ik maar eens proberen naar Seppe te vliegen: een kwartiertje fladderen en daarna op een betonbaan landen. Gaaf. Als ik het in een weekend kan plannen zijn er wellicht ook nog ACV-ers.. Ook gaaf.
